Szczur śniady jest mniejszy od szczura wędrownego. Różni się także wyglądem, pyszczek ma ostro zakończony, uszy duże, prawie w ogóle nie owłosione, futerko w kolorach stanowczo ciemnych od szaro-brązowego po czarne, spodnia części ciała jaśniejsza. Jest to gatunek szczególnie tępiony, jego liczba w ciągu ostatnich lat stanowczo zmniejszyła się wyparty został przez szczura wędrownego. Występuje blisko ludzi, tam gdzie może znaleźć pożywienie. Potrafi wspinać się po pionowej ścianie, dlatego spotykany jest często w miejscach mało prawdopodobnych. Jest to zwierze wszystkożerne, żyje tam gdzie nie jest płoszony, dlatego często wybiera spokojne piwnice czy poddasza. Często jest spotykany także w magazynach portowych, dlatego w czasach żaglowców to on był niechcianym towarzyszem żeglarzy. Rozmnaża się on bardzo szybko, a jego okres rozrodczy trwa cały rok, w jednym miocie pojawić się może nawet do 15 młodych. Szczur śniady jest przenosicielem dżumy. Z punktu widzenia człowieka jest gryzoniem bardzo szkodliwym, wyrządza duże szkody gospodarcze (niszczy zbiory, przegryza instalacje), dlatego tez jest bardzo tępiony przez ludzi. Nie jest to zatem gatunek chroniony, lecz ustawowo tępionym
